MÜASİR TƏHSİLDƏ BİTMƏK BİLMƏYƏN PROBLEMLƏR

MÜASİR TƏHSİLDƏ BİTMƏK BİLMƏYƏN PROBLEMLƏR
Təhsil yalnız dərs proqramlarının mənimsədilməsi, imtahan nəticələrinin yüksəldilməsi və diplom
əldə etməkdən ibarət deyil. Təhsil insanın düşünməyi, sual verməyi, məsuliyyət daşımağı, fərqli
fikirlərə hörmət etməyi və cəmiyyətə faydalı olmağı öyrəndiyi mürəkkəb bir prosesdir. Bu
prosesin mərkəzində müəllim, şagird və valideyn dayanır; məktəb rəhbərliyi, təhsil siyasəti və
ümumi ictimai mühit isə həmin münasibətləri formalaşdırır. Ona görə də təhsildə yaranan
problemləri yalnız bir tərəfin üzərinə qoymaq düzgün deyil. Problemlərin davamlı xarakter
almasının əsas səbəblərindən biri məsuliyyətin bölüşdürülməməsi, digər tərəfin isə daim
günahlandırılmasıdır.
1. Təhsilin məqsədinin nəticə və bala endirilməsi
Təhsil haqqında danışarkən çox vaxt ilk növbədə imtahan balları, qəbul göstəriciləri və qiymətlər
yada düşür. Əlbəttə, qiymətləndirmə şagirdin bilik səviyyəsini müəyyənləşdirmək üçün vacib
vasitədir. Lakin qiymət təhsilin özü deyil, yalnız onun müəyyən tərəflərini göstərən göstəricidir.
Şagird yüksək bal toplasa da, fikrini əsaslandırmaqda, oxuduğunu anlamaqda, müstəqil qərar
verməkdə çətinlik çəkə bilər. Əksinə, müəyyən mərhələdə aşağı nəticə göstərən şagirdin inkişaf
potensialı yüksək ola bilər. Təhsilin keyfiyyəti yalnız rəqəmlərlə ölçüləndə öyrənmənin mahiyyəti
arxa plana keçir. Məqsəd şagirdi sadəcə imtahana hazırlamaq deyil, onu həyatda qarşılaşacağı
problemləri düşünərək həll etməyə hazırlamaq olmalıdır.
2. Valideyn məsuliyyəti və müəllimə münasibət
Ailənin təhsildə rolu məktəbin qapısında bitmir. Uşağın dərsə münasibəti, vaxtdan istifadə
vərdişi, oxumağa marağı, davranış qaydaları və məsuliyyət hissi ilk növbədə ailədə formalaşır.
Bununla belə, bəzi hallarda valideyn övladının bütün uğursuzluqlarını müəllimin fəaliyyəti ilə
əlaqələndirir, uşağın hazırlıqsızlığına və davranışına tənqidi yanaşmaqdan yayınır. Müəllimdən
nəticə tələb etmək təbiidir, lakin müəllimi dinləmədən ittiham etmək, hər iradı şəxsi hücum kimi
qəbul etmək əməkdaşlığı zəiflədir. Valideynin vəzifəsi uşağı kor-koranə müdafiə etmək deyil; onu
dinləmək, faktları araşdırmaq və lazım gəldikdə səhvini sakit şəkildə izah etməkdir. Uşağa həm
hüquqlarını, həm də öhdəliklərini öyrətmək valideyn məsuliyyətinin mühüm hissəsidir.
3. Ərköyünlük, sərhədlər və davranış mədəniyyəti
Uşağın fikrini dinləmək, hisslərinə hörmət etmək və ona seçim imkanı vermək sağlam tərbiyənin
vacib şərtləridir. Ancaq bunlar hər istəyin qeyd-şərtsiz yerinə yetirilməsi demək deyil. Sərhədsiz
güzəşt uşağın istəklə ehtiyac arasındakı fərqi anlamasını çətinləşdirə, gözləməyi və məyusluğun
öhdəsindən gəlməyi öyrənməsinə mane ola bilər. Sinifdə qaydalara əməl etməmək, müəllimin
sözünü kəsmək, başqalarının fikrinə hörmətsiz yanaşmaq yalnız intizam məsələsi deyil; bu, sosial
məsuliyyət və qarşılıqlı hörmət problemidir. Uşağa sərhəd qoymaq onu alçaltmaq və ya
qorxutmaq deyil. Sərhəd aydın, ədalətli, ardıcıl və yaşına uyğun olmalıdır. Valideyn və müəllim
eyni davranışa fərqli münasibət göstərdikdə uşaq qaydaların sabit olmadığını düşünə bilər.Müasir təhsil: problemlər və çıxış yolları 1
4. Müəllim nüfuzu və peşəkar məsuliyyət
Müəllimdən həm yüksək bilik, həm pedaqoji ustalıq, həm də hər bir şagirdə fərdi yanaşma
gözlənilir. Bu gözləntilər əsaslıdır, çünki müəllim peşəkar inkişafını davam etdirməli, dərsi
planlaşdırmalı, şagirdin ehtiyaclarını nəzərə almalı və öz fəaliyyətini təhlil etməlidir. Lakin
müəllimin nüfuzu yalnız tələbkarlıqla qorunmur; ona qarşı ədalətli münasibət, təhlükəsiz iş mühiti
və peşəkar qərarlarına əsaslı hörmət də vacibdir. Müəllimin hər iradının mübahisə predmetinə
çevrilməsi, onun valideyn və şagird qarşısında daim müdafiə mövqeyində qalması tədris
prosesinə mənfi təsir göstərə bilər. Eyni zamanda, müəllim nüfuzu səhvləri ört-basdır etmək
hüququ vermir. Hörmət qarşılıqlı olmalı, müəllim də şagirdin ləyaqətini qorumalı, ayrı-seçkilikdən
və alçaldıcı münasibətdən uzaq durmalıdır.
5. Şagirdin passivliyi və məsuliyyətdən yayınması
Şagird təhsilin yalnız nəticəsini alan tərəf deyil, prosesin fəal iştirakçısıdır. Dərsə hazırlaşmaq,
sual vermək, tapşırığı vaxtında yerinə yetirmək, səhvini təhlil etmək və kömək istəməyi
bacarmaq onun məsuliyyət dairəsinə daxildir. Bəzən şagird uğursuzluğun səbəbini yalnız
müəllimdə, dərslikdə və ya imtahanın çətinliyində axtarır. Bu amillər həqiqətən rol oynaya bilər,
amma şəxsi səylə bağlı sualları da kənara qoymaq olmaz. Digər tərəfdən, şagirdin passivliyini
sadəcə tənbəllik kimi qiymətləndirmək də düzgün deyil: dərs yükü, motivasiya, öyrənmə
çətinlikləri, ailə şəraiti və psixoloji rahatlıq da nəzərə alınmalıdır. Əsas məqsəd günahkar
axtarmaq yox, maneəni müəyyənləşdirib dəstək göstərməkdir.
6. Əzbərçilik və düşünmə bacarıqlarının zəif inkişafı
Məlumatı yadda saxlamaq öyrənmənin bir hissəsidir, lakin onu anlamaq, müqayisə etmək, tətbiq
etmək və əsaslandırmaq daha dərin bilik tələb edir. Şagird yalnız hazır cavabı əzbərləyirsə, sualın
forması dəyişəndə çətinlik çəkə bilər. Müasir təhsil şagirdə təkcə 'nəyi bilməli olduğunu' deyil,
'necə düşünməli olduğunu' da öyrətməlidir. Bunun üçün müzakirə, layihə, mətn təhlili, problem
həlli, yaradıcı tapşırıqlar və gündəlik həyatla əlaqələndirilmiş nümunələrdən istifadə edilməlidir.
Müəllim cavabı dərhal təqdim etmək əvəzinə, şagirdə düşünmək və öz nəticəsinə gəlmək imkanı
yaratmalıdır.
7. Formalizm və sənədləşmənin tədrisi kölgədə qoyması
Plan, hesabat və qiymətləndirmə sənədləri təhsil prosesinin təşkilinə kömək edə bilər. Problem
sənədin mövcudluğunda deyil, onun əsas məqsədə çevrilməsindədir. Müəllimin vaxtı və enerjisi
həddindən artıq formal işlərə sərf olunanda dərsin hazırlanmasına, şagirdlə fərdi işləməyə və
peşəkar inkişafına daha az imkan qalır. Hər bir sənəd real tədris ehtiyacına xidmət etməli,
təkrarlanan və faydası aydın olmayan prosedurlar sadələşdirilməlidir. Təhsildə keyfiyyət kağız
üzərindəki göstəricilərlə deyil, sinifdə baş verən real öyrənmə ilə təsdiqlənməlidir.
8. Rəqəmsal mühit və diqqətin parçalanması
Texnologiya təhsilə geniş imkanlar açır: elektron resurslar, interaktiv tapşırıqlar, distant öyrənmə
və sürətli məlumat axtarışı. Bununla yanaşı, sosial şəbəkələr, bildirişlər və fasiləsiz ekran
istifadəsi diqqətin davamlılığını zəiflədə bilər. Rəqəmsal vasitə məqsəd deyil, öyrənməyə xidmət
edən alət olmalıdır. Şagird mənbənin etibarlılığını yoxlamağı, məlumatı seçməyi, müəllif
hüquqlarına hörmət etməyi və internetdə təhlükəsiz davranmağı öyrənməlidir. Valideyn və
müəllim qadağadan daha çox rəqəmsal savadlılıq və balanslı istifadə vərdişləri üzərində
işləməlidir.Müasir təhsil: problemlər və çıxış yolları 2
9. Bərabər imkanlar və fərdi ehtiyaclar
Bütün şagirdlər eyni başlanğıc imkanlarına malik deyil. Ailənin maddi vəziyyəti, yaşadığı ərazi,
texnologiyaya çıxış, əlavə dəstək imkanları və fərdi öyrənmə ehtiyacları təhsil təcrübəsinə təsir
göstərə bilər. Eyni üsulun hər kəs üçün eyni nəticə verəcəyini düşünmək yanlışdır. Ədalətli təhsil
hər kəsə eyni şeyi verməkdən daha geniş anlayışdır; hər bir şagirdin öyrənməsi üçün ehtiyac
duyduğu dəstəyi təmin etməyi də nəzərdə tutur. Məktəb çətinlik yaşayan şagirdi
damğalamamalı, onun inkişafını izləməli və mümkün dəstək yollarını müəyyənləşdirməlidir.
10. Qiymətləndirmə, geribildirim və etimad
Qiymətləndirmə şagirdə yalnız nəticəsini bildirmək üçün deyil, növbəti addımını göstərmək üçün
aparılmalıdır. 'Səhv etmisən' demək kifayət deyil; səhvin haradan qaynaqlandığını və necə
düzəldilə biləcəyini izah etmək lazımdır. Geribildirim konkret, hörmətli və inkişafyönümlü olduqda
şagirdin öyrənməsinə kömək edir. Valideyn də qiyməti uşağın şəxsiyyətinin ölçüsü kimi qəbul
etməməli, onu inkişafı anlamaq üçün bir göstərici saymalıdır. Məktəbdə etimad mühiti yaratmaq
üçün müəllim, şagird və valideyn arasında açıq, sakit və faktlara əsaslanan ünsiyyət qurulmalıdır.
Problemlərin həlli üçün ortaq məsuliyyət
Təhsildə davamlı dəyişiklik yalnız bir tərəfin səyi ilə mümkün deyil. Bunun üçün hər iştirakçının
üzərinə düşən məsuliyyət aydın olmalıdır:
* Valideyn: övladının gündəlik təhsil həyatında iştirak etməli, müəllimlə əməkdaşlıq qurmalı,
uşağa qayda, məsuliyyət və hörmət aşılamalıdır.
* Müəllim: peşəkar biliklərini yeniləməli, ədalətli və ardıcıl davranmalı, şagirdin fərdi ehtiyaclarını
nəzərə almalı, alçaldıcı üslubdan uzaq durmalıdır.
* Şagird: öyrənmənin fəal iştirakçısı olmalı, öz əməyinə və davranışına görə məsuliyyət daşımalı,
səhvlərindən nəticə çıxarmalıdır.
* Məktəb rəhbərliyi: müəllim və şagird üçün təhlükəsiz, ədalətli mühit yaratmalı, problemləri
ört-basdır etmədən dinləməli və əsaslı həll yolları tapmalıdır.
* Təhsil sistemi: real öyrənmə nəticələrinə, müəllimlərin peşəkar inkişafına, bərabər imkanlara və
lazımsız bürokratiyanın azaldılmasına diqqət yetirməlidir.
Nəticə: təhsili dəyişmək münasibəti dəyişməkdən başlayır
Müasir təhsildə problemlər çoxşaxəlidir və onların heç birini tək bir şəxsin və ya qrupun üzərinə
yükləmək ədalətli deyil. Valideyn müəllimi rəqib deyil, tərəfdaş kimi görməli; müəllim şagirdi
yalnız qiymətləndirilən obyekt deyil, inkişaf edən şəxsiyyət kimi qəbul etməli; şagird isə təhsilin
ona hazır şəkildə təqdim edilən xidmət olmadığını anlamalıdır. Məktəb qayda ilə qayğını,
tələbkarlıqla anlayışı, intizamla hörməti uzlaşdırmalıdır. Əsl təhsil uğuru yalnız yüksək nəticə
göstərən şagirdlərin sayı ilə deyil, düşünən, məsuliyyətli, empatiyalı və müstəqil qərar verə bilən
insanların yetişməsi ilə ölçülür.
“Təhsilin keyfiyyəti yalnız müəllimin nə öyrətməsindən deyil, ailənin nəyi
dəstəkləməsindən, şagirdin nə qədər məsuliyyət daşımasından və
cəmiyyətin biliyə necə dəyər verməsindən asılıdır.”
Pedaqoq:Əsmər Məmmədova


